/ديدگاه/ استراتژی ايران در جهان امروز

به قلم سردبير

پرسشی اساسی اين روزها ذهنم را به خود متوجه کرده است. بگذاريد آن را اين گونه و بی‌مقدمه با شما در ميان بگذارم.

در شرايط کنونی جهان و خاور ميانه، رييس جمهور آينده بايد چه استراتژيي را برگزيند؟

در مرحله بررسي بايد با مطابقت شرايط زماني، مكاني و سياسي در سطح بين‌المللي در هر حوزه, استراتژي خاص و مفيد آنرا انتخاب, مطالعه و اجرا نمود.<?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" />

استراتژيهايي مثل بي‌طرفي، انزوا، اتحاد و ائتلاف در حوزه سياست خارجي ـ استراتژيهاي نظامي و اقتصادي از قبيل استراتژي بازدارندگي در حوزه‌هاي نظامي و اقتصادي و استرتژيهاي فرهنگي در دراز‌مدت هركدام مي‌تواند بعنوان يك راهكار رائه شود در مورد جمهوری اسلامی ايران تعيين يك استراتژي با توجه به محيط داخلي و خارجي (بين‌المللي) نيازمند توجه به اين دو محيط مي‌باشد.

در محيط بين‌الملل ما در شرايط ثبات بحث جهاني شدن هستيم كه از حوزه اقتصاد شروع و مطمئناً در حوزه‌هاي ديگر ادامه خواهد يافت. بنابراين استراتژي اتخاذ شده بايد با در نظر گرفتن اين چهارچوب انتخاب شود. در حوزة داخلي هم ضمن بررسي امكانات موجود چه از لحاظ اقتصادي ـ نظامي و نيروي انساني بايد بحرانهايي مثل بحران جمعيت جوان و افزايش انفجارگونه آن ـ پايين بودن سطح تكنولوژي ـ غير مرغوب بودن توليدات علمي و ... در نظر گرفته شود. تعيين استراتژي يك كشور در عرصه جهاني بمنزله جا‌به‌جا كردن يكي از مهره‌هاي مهم و در معرض خطر در صفحة شطرنج مي‌باشد در اين فرايند بايد تمام جوانب در نظر گرفته شده و چندين حركت آيندة رقيب پيش‌بيني و براي آن راهكارهايي از پيش تعيين شده در نظر گرفت. ديگر اينكه كدام مهره در شرايط زماني ـ مكاني بايد جا‌به‌جا شود تا كمترين خطر و بيشترين بهره را براي ما بدنبال داشته باشد.

به نظر مي‌رسد با پيش فرض روند بودن جهاني شدن، پيش‌بيني يك استراتژي اقتصادي در عرصه بين‌الملل با تأكيد بر توليداتي كه نيازمند تكنولوژي پايين‌تري هستند (مانند توليدات كشاورزي) با توجه به محذورات ورود و توسعه تكنولوژيك در كشور و وجود منابع فراوان براي سرمايه‌گذاري در اين قسمت اين بخش در اولويت قرار دارد.

بنابراين تبديل شدن به يك قدرت اقتصادي ـ غذايي در منطقه‌اي با جمعيت بيش از دو ميليارد نفر ـ خشك و بياباني و موقعيت جغرافيايي ـ و وجود بازار كم رقيب در اين عرصه دور از انتظار نخواهد بود. اين امر ضمن اينكه توان اقتصادي ما را براي توسعه بالا مي‌برد راه ورود ما را به سيستم جهاني هموارتر مي‌كند در خلال آن ما از تهديداتي كهورود به عرصة تكنولوژيك كشورهاي در حال توسعه را در معرض خود قرار مي‌دهد در حاشيه قرار خواهد داد. البته با همه اين احوال در هيچيك از شرايط زماني و مكاني اتخاذ يك استراتژي واحد تنها در يك عرصه موفقيت كامل را بدنبال نداشته و ما را از نياز به بررسي استراتژيهايي در عرصه‌هاي ديگر همچون عرصه‌هاي نظامي و فرهنگي بي‌نياز نمي‌كند.

/ 0 نظر / 6 بازدید