حسين الحوثي؛ سمبل رشادت ومظلوميت شيعيان يمن

از سال 1962 و قبل از وحدت يمن شمالي و جنوبي هر چند شيعيان به خصوص زيديه جمعيت زيادي در يمن شمالي را به خود اختصاص داده بودند اما برنامه‌اي بر ضد شيعه در اين كشور به اجرا درآمد. بر اساس اين برنامه تمامي كتابهای درسي مقاطع مختلف و دانشگا‌ه‌ها از كتابهای شيعه به كتابهای سني تغيير ماهيت دادند و تمام حوزه‌هاي علميه شيعه تعطيل و حوزه‌هاي وهابيت جايگزين آنها گشت. درپي اين فعاليت‌ها صدها تن از طلاب و علماي شيعه اعدام شدند و عده زيادي نيز تحت تعقيب قرار گرفتند و پس از آن صحبت در مورد امام علي ـ ع ـ و ذكر اهل بيت ـ ع ـ ممنوع شد و هر كس مبادرت به اين اعمال مي‌كرد در معرض قتل و اذيت و آزار قرار مي‌گرفت.
اما پس از سال 1990 ميلادی و وحدت يمن شمالي و جنوبي فضاي نسبتاً آزادي براي شيعيان بوجود آمد. با توجه به نقاط اشتراك بسيار شيعه زيديه و شيعه دوازده امامي در يمن نيز زيديه بسياري از كتب شيعه دوازده امامي مانند المراجعات را چاپ و توزيع مي‌كردند و حتي در مراسم‌اي مذهبي نيز از شيعه دوازده امامي الگو مي‌گرفتند مانند مراسم روز عاشورا و جشن عيد غدير در اين زمان بود كه شيعه با مقشت بسيار توانست حزبي با نام حزب حق تشكيل داده و روزنامه مخصوص خود (الامامه) را منتشر سازد. هدف اصلي تأسيس اين حزب پاسخ‌گويي به شبهات روزافزون وهابيت بر ضد شيعه دوازده امامي و شيعه زيديه و دفاع از شخصيت امام علي ـ ع ـ بود. حزب حق توانست با تشكيل مدارس بسياري، 18 هزار دانشجو و طلبه علوم ديني تربيت كند و افكار و عقايد شيعه را از طريق چاپ كتب و جزوات نشر دهد. اما درپي توطئه وهابيت و كارشكني‌هاي دولت اين حزب پس از مدتي تعطيل شد. حسين بدرالدين الحوثي كه از سردمداران مسئولين اين حزب به شمار مي‌رفت پس از اين واقعه براي اتمام تحصيلات خود به سودان رفت و مطالعات خود در زمينه علوم قرآن را در اين كشور به پايان رساند و سپس به يمن بازگشت. حسين الحوثي پس از بازگشت به يمن جنبش شعار را پايه‌گذاري كرد. جنبش شعار كه يك حركت علمي، فرهنگي و عقيدتي بود، سعي در روشن ساختن چهره امريكا و رژيم صهيونيستي و جنايت آنها بر ضد مسلمين داشت و از سوي ديگر به راه‌هاي دستيابي به عزت و پيروزي مسلمين مي‌پرداخت. الحوثي در جلسات تفسيري كه تشكيل مي‌داد قرآن را با توجه به مسائل روز و با تطبيق آن بر وضعيت فعلي دنيا تفسير مي‌كرد و همچنين راه‌كارهاي عملي نجات از اين شرايط را با استفاده از آيات قرآن بيان مي‌كرد. دو سال پس از تأسيس جنبش شعار، حسين الحوثي توانست بسياري از مردم را با خود همراه سازد و محبوبيت بسياري را در بين مردم مران بصعده (يكي از استان‌هاي يمن) به دست آورد. جلسات تفسير و سخنراني وي بسيار شلوغ مي‌شد و جو شديد بر ضد امريكا و رژيم صهيونيستي در منطقه بوجود آمده بود. در همين ايام بود كه علي عبدالله صالح رئيس جمهور يمن كه از سفر به امريكا بازگشته بود، در اولين اقدام خود بعد از سفر دستور حمله نظامي به جنبش شعار را صادر كرد و بدون توجه به اينكه اين جنبش سياسي نيست و هيچ اقدام مسلحانه‌اي انجام نداده است. نيروهاي نظامي را به مقابله با آنان فرستاد.
درپي اين حمله، بسياري از شيعيان زيدي و دوازده امامي دستگير و به زندان افتاد. دفاتر تشكل‌هاي شيعه بسته شد، كتاب‌هاي شيعه حتي مفاتيح‌الجنان از كتابخانه‌ها و فروشگاه‌ها جمع‌آوري شد. انتشارات شيعه تعطيل گرديد. حسين الحوثي براي اينكه جان مردم بي‌گناه شهر را به خطر نياندازد با عده‌اي از ياران خود به كوه و بيابان رفت و به دفاع از خود پرداخت و در هيچ درگيري پيش‌دستي نكرد و هيچ گونه حمله‌اي به مراكز دولتي انجام نداد. در اين ميان بسياري از علما و مشايخ ضمن اعتراض به علي عبدالله صالح خواستار حل مشكل بدون خونريزي و از طريق گفت‌وگو و تفاهم شدند. صالح نيز در ظاهر با درخواست آنان موافقت كرد و آنان را به عنوان نماينده براي مذاكره نزد حوثي فرستاد، اما نيروهاي نظامي نيز بدون اطلاع آنان را تعقيب كرده و به محل اختفاي حوثي حمله كردند و عده بسياري را به شهادت رساندند. حوثي پس از اين جريان هيچ مذاكره‌اي را نپذيرفت. از سوي ديگر پس از اين جريانات روزنامه‌ها و رسانه‌هاي وهابيت چه در داخل و چه در خارج با شورشي جلوه‌ دادن حوثي به تبليغ بر ضد شيعه پرداختند. حتي مقالاتي با عناويني چون «از فتنه علي تا فتنه حوثي»، «هجوم بر حسين بن علي و انقلابش» منتشر كردند و سم‌پاشي‌هاي بسياري بر ضد شيعيان و علويين انجام دادند و تهمت‌هايي همچون ادعاي نبوت و امامت به حوثي زدند.
از آن زمان حوثي مخفي شد و پس از بمباران‌ها مكرر شيميايي منطقه حضور وي، در انتظار فرصت مناسب براي حضور و فعاليت عمومي است.

منبع: رسانيوز

  
نویسنده : محمد سلمان ; ساعت ۱٠:٥٦ ‎ب.ظ روز دوشنبه ٦ مهر ،۱۳۸۳